wanneer deze lijst weer is aangevuld.
|
Vul je Email-adres in als je wilt weten wanneer deze lijst weer is aangevuld. |
Weet jij nog een leuke (kampvuur)sketch?
Blackface | Uit de groep vraag je of iemand vrijwilliger wil zijn. Deze wordt even naar "buiten" gestuurd, op een plaats waar hij jullie niet kan zien of horen. Na een minuut roep je hem/haar terug en vertel je het volgende verhaal aan je groep: Lang geleden is er bij jullie een kennis op bezoek geweest, die nog afstamde van de Sioux Indianen. Wanneer deze indianen iets gedaan hadden wat eigenlijk niet mocht, ze hadden zich bijvoorbeeld in het "heilige water" gewassen, dan moesten ze bij het opperhoofd om vergeving vragen. Hun geweten moet weer "rein" worden. Nu heeft onze vrijwilliger ook iets gedaan wat niet mocht (verzin maar wat....) en nu moet hij ook rein worden. Dat kan heel goed met het oude indianenritueel. Hij moet de spelleider precies nadoen, dan zal hij weer rein worden. Er staan twee schoteltjes op de tafel. Allebei pak je een schoteltje en houdt die met de voorkant naar je gezicht toe. Je wrijft met je wijsvinger over de achterkant van de schotel en wrijft daarna over je gezicht, waarbij je de volgende spreuk uitspreekt: "Ik zal eerlijk zijn, me altijd goed gedragen en voor iedereen lief zijn!". De vrijwilliger moet de spelleider recht in de ogen blijven kijken. Hoe het werkt: Als de vrijwilliger even weg gaat vertel jij de groep wat er precies gaat gebeuren. De onderkant van het schoteltje van de vrijwilliger heb je met een kaars zwart geblakerd. Als hij jou precies gaat nadoen zal zijn gezicht dus zwart. Nadat hij de spreuk heeft uitgesproken zeg je: jammer, het is mislukt, kijk maar eens in de spiegel. |
|---|---|
Lucifer blazen | Men neme twee lucifers, een wasteil met water en twee "slachtoffers". De twee deelnemers dienen tegenover elkaar plaats te nemen achter de wasteil. In de wasteil, welke gevuld is met water ligt aan iedere zijde een lucifer. Het doel van de beide deelnemers is dat zij hun lucifer tegen de andere zijde blazen.
De wedstrijdleider telt tot drie voordat de spelers kunnen beginnen.
Natuurlijk zitten beide deelnemers klaar om te blazen en de wedstrijdleider telt ..
Een, twee ... maar voordat deze drie heeft geroepen slaat het met zijn vlakke hand midden in de wasteil ... het resultaat laat zich natuurlijk raden.
Deze sketch is bedacht door: Erwin |
Mozes liep in de woestijn | Een persoon speelt Mozes, die in een hand een staf draagt. Mozes loopt rond het kampvuur en zegt: "Mozes liep door de woestijn. Met in zijn ene hand zijn staf en in zijn andere hand.... (naam van iemand uit het publiek)." Die persoon geeft Mozes een hand en loopt mee rond het vuur. "Mozes liep door de woestijn. Met in z'n ene hand zijn staf en in zijn andere hand.... (weer iemand uit het publiek)." Die persoon geeft de eerste persoon weer een hand. Dit doet Mozes tot hij zo'n vijf slachtoffers heeft gevonden. Bij de zesde keer zegt hij: "Mozes liep door de woestijn. Met in zijn ene hand zijn staf en in zijn andere andere hand.... vijf ezels!" Bron: Het kampvuurboek, Scouting Nederland |
Samen op kamp | Deze sketch kun je prima spelen rond een kampvuur. De kampvuurleider nodigt iemand uit om samen met hem op kamp of op reis te gaan. Als echte scouts gaan ze samen op reis. De persoon die meegaat, moet steeds de kampvuurleider nazeggen: "We zijn samen op kamp.....", "En we doen alles samen". Onderweg kom je allerlei dingen tegen, die bij het kampvuur aanwezig zijn: zitlappen, mokken, emmers, pannen, enz. Steeds pakt de voorste man iets op en geeft dit aan de ander. En weer worden de twee zinnen herhaald. De achterste man krijgt dus steeds meer te dragen en weet (waarschijnlijk) niet meer hoe het allemaal vastgehouden moet worden, terwijl de ander niets draagt. Hoelang duurt het voordat de drager door krijgt, dat er helemaal niets samen wordt gedaan? Dit is bijzonder leuk bij grote groepen en dan vooral wanneer de groep van te voren in ingelicht. Degene, die alles draagt, wordt flink toe (?) gelachen, maar snapt er waarschijnlijk niets van. |
Brulapenspel | Iedereen wil wel bij een bijzondere club horen. Dus waren ook niet bij de "brulapen"? Het is enige wat je moet doen is met ze meedoen...... Er worden enkele mensen uit de kring gehaald. Zij worden even apart gezet en de anderen worden ingelicht. Wanneer de aangewezen vrijwilligers (een voor een) terug komen, worden ze welkom geheten door de "brulapen". Een club van mensen, die bijzondere hobby hebben: brullen en bewegen als een total-loss geslagen aap. Natuurlijk mag onze vrijwilliger ook lid worden van de club. Maar eerst wordt er even voorgedaan wat ze nu eigenlijk doen. Op het teken van de spelleider springt iedereen op van zijn plaats, begint wild om zich heen te slaan en kreten te schreeuwen alsof hij van drie kanten wordt besprongen. Na deze demonstratie wordt het nieuwe lid uitgenodigd om mee te doen. Op het teken van de spelleider zal iedereen weer gaan brullen en mag de nieuwe ook mee doen. De spelleider geeft een teken en de nieuwe zal als een wilde tekeer gaan. De rest van de club blijft rustig zitten en kijkt bedenkelijk naar de brulaap: want die staat nu werkelijk echt voor aap. |
Het kanariepietje | Terwijl iedereen bij het kampvuur zit, komt er ineens een Arabier de kring ingestapt. Hij spreidt zijn kleedje uit en zet een emmer ondersteboven voor zich neer. Dan knielt hij, richt zijn hoofd naar de hemel en roept: "Oh, Allah, grote God van de Mohammedanen..... geef alsjeblieft mijn kanariepietje terug!" Voorzichtig kijkt hij onder de emmer.... geen kanariepietje! Hij probeert het nog eens, maar weer zonder succes. Dan vraagt hij of een aantal mensen uit de kring met hem mee willen bidden. Deze mensen komen naar voren roepen even hard mee. Maar het schijnt niet te helpen. Steeds kijkt de Arabier onder zijn emmer en er komen steeds meer mensen bij. Wanneer er een tiental mensen zijn en het weer niet is gelukt, roept de Arabier met opgeheven hoofd: "Oh, Allah, grote God van de Mohammedanen.... U bent zo groot en machtig, maar ik vraag u maar om een kanariepietje, u geeft me tien (aantal mensen) ezels, die roepen om een kanariepietje...." |
Is het al tijd? | Op de grond liggen een aantal mensen. Iedereen ligt op z'n zij met zijn gezicht dezelfde kant uit. Er
gebeurt helemaal niets. Dan vraagt de meest linkste persoon: "Is het al tijd?", de volgende geeft het
weer door en zo komt het bij de laatste, die zegt, dat het nog geen tijd is. De boodschap wordt weer
doorgegeven aan de voorste. Deze ontvangt de boodschap en zegt "Oke." Even later gebeurt hetzelfde en weer zonder succes. De derde keer vraagt de meest linkste persoon weer "Is het al tijd?". De vraag wordt doorgespeeld naar de laatste in de rij en deze zegt dat het tijd is. De boodschap gaat weer door naar voren en de eerste zegt "Oke.". Op dat moment draait iedereen om en ligt op zijn andere zij. Deze sketch werkt natuurlijk is het beste als je de spanning flink opbouwd... |
Geesten oproepen  | Op een tafel gaat iemand liggen. Zijn schoenen (bij voorkeur laarzen) doet hij aan zijn voeten. Het lichaam wordt bedekt met een deken. Je moet proberen het zo te laten lijken dat het hoofd op de plaats ligt waar nu de voeten liggen.... Een aantal mensen zijn van te voren uit de kring gehaald. Wanneer iemand terug komt, wordt verteld dat hier een lijk op tafel ligt. Maar hij kan tot leven gewekt worden: daarvoor moet de persoon bezwerende bewegingen boven het hoofd van het lijk maken en zeggen: "Geest wordt wakker". De eerste keer gebeurd er natuurlijk (nog) niets. Maar na een aantal keren als de geest opgeroepen is, vliegt de benen (de armen eigenlijk dus) naar boven en laten de persoon schrikken. Doe deze sketch nooit op een podium, de geestenbezweerder zou er weleens af kunnen vallen. (kennis uit ervaring) |